Skip to content
وبلاگ →

RAG AI چیست؟ فناوری‌ای که مدل‌های زبانی را برای کسب‌وکار واقعاً کاربردی می‌کند

RAG AI چیست؟ Retrieval-Augmented Generation تکنیکی است که یک large language model را در لحظه تولید پاسخ به یک منبع دانش بیرونی متصل می‌کند و به مدل اجازه می‌دهد به‌جای اتکای صرف به آنچه در زمان آموزش یاد گرفته، اطلاعات جاری، اختصاصی و قابل تأیید را فراخوانی کند. نتیجه، یک سیستم AI است که به‌جای تقریب‌های کلی، پرسش‌ها را با داده‌های واقعی پاسخ می‌دهد.

اگر تا به حال از یک دستیار AI استاندارد درباره فرایندهای داخلی شرکت خود سؤال پرسیده‌اید و پاسخی دریافت کرده‌اید که منطقی به نظر می‌رسید اما کاملاً ساختگی بود، شما محدودیت اصلی‌ای را که RAG برای حل آن طراحی شده است، تجربه کرده‌اید. مدل‌های زبانی بر اساس داده‌هایی تا یک نقطه زمانی ثابت آموزش می‌بینند. آنها چیزی درباره مستندات اختصاصی شما، موجودی فعلی شما، آخرین خط‌مشی‌های شما، یا هر چیزی که بعد از تاریخ پایان آموزش‌شان رخ داده، نمی‌دانند. RAG این محدودیت بنیادین را با دادن مکانیزمی به مدل برای جستجوی موارد قبل از پاسخ‌دهی تغییر می‌دهد، همان‌گونه که یک تحلیلگر آماده پیش از ارائه مشاوره، اسناد منبع را بررسی می‌کند به‌جای اینکه کاملاً از حافظه کار کند. برای کسب‌وکارهایی که AI را در زمینه‌هایی به کار می‌گیرند که دقت و اختصاصی بودن اهمیت دارد، درک اینکه RAG AI چیست و چگونه کار می‌کند، یک ظرافت فنی نیست. این تفاوت بین AI‌ای است که واقعاً کمک می‌کند و AI‌ای که با اعتماد به نفس مزخرفات قابل قبول تولید می‌کند.

AI agent

چرا مدل‌های زبانی استاندارد یک مشکل دانش بنیادین دارند

محدودیت تاریخ پایان آموزش

هر large language model موجود امروز بر اساس یک مجموعه داده با تاریخ پایان مشخص آموزش دیده است. همه چیزی که پس از آن تاریخ اتفاق افتاده، هر تغییر خط‌مشی، هر به‌روزرسانی محصول، هر تحول قانون‌گذاری، هر تکه از دانش سازمانی ایجادشده پس از آموزش مدل، برای آن نامرئی است. برای وظایف دانش عمومی این محدودیت قابل مدیریت است زیرا دانش بنیادی به آرامی تغییر می‌کند. برای کاربردهای تجاری که دقت در اطلاعات جاری و اختصاصی هدف اصلی است، این یک مشکل عملیاتی جدی است.

محدودیت دوم محدوده است. حتی بزرگ‌ترین مدل‌های زبانی که با گسترده‌ترین مجموعه‌های داده ممکن آموزش دیده‌اند، هیچ دانشی از اطلاعاتی که هرگز در داده‌های آموزشی‌شان نبوده ندارند. پایگاه دانش داخلی شرکت شما، قراردادهای مشتریان، مستندات فنی، ساختارهای قیمت‌گذاری و رویه‌های عملیاتی شما تقریباً به‌طور قطع هرگز در هیچ مجموعه داده آموزشی عمومی نبوده‌اند. مدلی که به این موضوعات پاسخ می‌دهد، اطلاعاتی را که می‌داند بازیابی نمی‌کند. متنی تولید می‌کند که شبیه پاسخ به نظر می‌رسد، بر اساس الگوهای موجود در آموزش، فرایندی که پاسخ‌های روان و مطمئن تولید می‌کند که ممکن است هیچ ارتباطی با واقعیت‌های واقعی نداشته باشد.

این پدیده در پژوهش‌های AI نامی دارد: hallucination. این پدیده گرایش مدل‌های زبانی به تولید اطلاعات واقعاً نادرستی را توصیف می‌کند که با همان لحن مطمئنانه اطلاعات دقیق ارائه می‌شوند. برای موارد استفاده غیررسمی، hallucination یک ناراحتی است. برای کاربردهای تجاری در زمینه‌های حقوقی، پزشکی، مالی یا عملیاتی، یک مسئولیت است.

چگونه RAG هر دو مشکل را به‌طور همزمان حل می‌کند

RAG AI چه چیزی را به‌طور خاص حل می‌کند؟ این تکنیک هم مشکل پایان آموزش و هم مشکل محدوده را با یک افزوده معماری منفرد حل می‌کند. به‌جای درخواست از مدل برای پاسخ صرفاً از داده‌های آموزشی، سیستم‌های RAG اسناد یا داده‌های مرتبط را در زمان پرس‌وجو از یک منبع بیرونی بازیابی می‌کنند و آن محتوای بازیابی‌شده را در زمینه‌ای که مدل برای تولید پاسخ خود استفاده می‌کند، قرار می‌دهند.

مدل درباره آنچه خط‌مشی استرداد شما می‌گوید حدس نمی‌زند. سند خط‌مشی واقعی را پیش از پاسخ‌دهی بازیابی می‌کند. ارقام درآمد سه‌ماهه سوم شما را برآورد نمی‌کند. ارقام واقعی را پیش از پاسخ‌دهی از سیستم مالی شما بیرون می‌کشد. نقش مدل از منبع منحصربه‌فرد دانش به ترکیب‌کننده هوشمند اطلاعات بازیابی‌شده تغییر می‌کند، وظیفه‌ای که مدل‌های زبانی فوق‌العاده خوب از پس آن برمی‌آیند.

این تغییر معماری پیامدهایی فراتر از رفع hallucinationها دارد. به این معنی است که سیستم‌های AI می‌توانند با به‌روزرسانی منابع دانش‌شان به‌روزرسانی شوند به‌جای آموزش مجدد مدل‌هایشان. به این معنی است که پاسخ‌ها می‌توانند منابع خود را ذکر کنند، که تأیید را ساده می‌کند. و به این معنی است که سازمان‌ها می‌توانند سیستم‌های AI با دسترسی به دانش داخلی واقعاً حساس بسازند بدون اینکه آن دانش هرگز نیاز به گنجاندن در مجموعه داده آموزشی داشته باشد.

چگونه RAG AI واقعاً کار می‌کند

توضیح خط لوله Retrieval

یک سیستم RAG دارای دو مؤلفه اصلی است که به ترتیب کار می‌کنند پیش از آنکه مدل زبانی حتی یک کلمه از پاسخ خود را تولید کند.

مؤلفه اول پایگاه دانش و زیرساخت نمایه‌سازی آن است. اسناد، رکوردها، صفحات وب، ورودی‌های پایگاه داده، یا هر اطلاعات دیگری که AI باید بتواند از آن استفاده کند، به‌گونه‌ای پردازش و ذخیره می‌شوند که بر اساس معنا و نه فقط با کلمه کلیدی قابل جستجو باشند. این معمولاً شامل تبدیل متن به نمایش‌های عددی به نام embeddings است که معنای معنایی را به شکلی ضبط می‌کنند که اجازه می‌دهد محتوای از نظر ریاضی مشابه با هم بازیابی شوند. سؤالی درباره فرایندهای استرداد به مشتریان، محتوایی درباره بازگشت‌ها، تعویض‌ها و تضمین‌های رضایت را بازیابی می‌کند حتی اگر آن کلمات دقیق در پرس‌وجو ظاهر نشوند.

مؤلفه دوم مکانیزم بازیابی است که وقتی کاربر یک پرس‌وجو ارسال می‌کند فعال می‌شود. پرس‌وجو به همان قالب embedding اسناد ذخیره‌شده تبدیل می‌شود و سیستم محتوای ذخیره‌شده‌ای را که از نظر معنایی به پرس‌وجو شبیه‌ترین است شناسایی می‌کند. آن محتوای بازیابی‌شده، یعنی متن‌ها، اسناد یا رکوردهایی که بیشترین ارتباط را با سؤال پرسیده‌شده دارند، جمع‌آوری شده و همراه با پرس‌وجوی اصلی به مدل زبانی منتقل می‌شود.

سپس مدل زبانی پاسخی تولید می‌کند که در آن زمینه بازیابی‌شده ریشه دارد به‌جای اتکا به داده‌های آموزشی برای واقعیت‌های خاص لازم. داده‌های آموزشی همچنان برای توانایی زبانی مدل، ظرفیت استدلال آن و دانش جهانی عمومی آن مهم هستند. اما محتوای واقعی خاص پاسخ از مواد بازیابی‌شده می‌آید.

مؤلفه سیستم RAGچه می‌کندچرا مهم است
Document Ingestionاسناد منبع را برای نمایه‌سازی پردازش و قطعه‌بندی می‌کندتعیین می‌کند سیستم به چه دانشی می‌تواند دسترسی داشته باشد
Embedding Modelمتن را به نمایش‌های برداری معنایی تبدیل می‌کندبازیابی مبتنی بر معنا را به‌جای تطبیق کلمه کلیدی ممکن می‌سازد
Vector Databaseembeddingها را برای جستجوی شباهت سریع ذخیره می‌کندبازیابی را برای استفاده بلادرنگ به‌اندازه کافی سریع می‌کند
مکانیزم Retrievalمرتبط‌ترین محتوا را برای هر پرس‌وجو شناسایی می‌کنددقت زمینه بازیابی‌شده را تعیین می‌کند
Language Modelپاسخی بر اساس محتوای بازیابی‌شده تولید می‌کندخروجی منسجم و ترکیبی از واقعیت‌های بازیابی‌شده تولید می‌کند
انتساب منبعردگیری می‌کند کدام اسناد به هر پاسخ اطلاع داده‌اندتأیید را ممکن می‌سازد و اعتماد کاربر را می‌سازد

درک اینکه چگونه تصمیم‌های AI architecture در خطوط لوله RAG هم بر کیفیت بازیابی و هم بر دقت پاسخ تأثیر می‌گذارند، به سازمان‌ها کمک می‌کند سیستم‌هایی بسازند که به‌جای عملکرد خوب در نمایش‌ها و ناپایدار در تولید، به طور قابل اعتماد عمل کنند.

AI agent

RAG در برابر LLM استاندارد: تفاوت در عمل کجا ظاهر می‌شود

تمایز بین RAG AI و آنچه یک LLM استاندارد انجام می‌دهد، در سناریوهای خاصی که در آن مدل‌های استاندارد شکست می‌خورند و سیستم‌های RAG موفق می‌شوند، بیشترین وضوح را پیدا می‌کند.

یک LLM استاندارد وقتی درباره خط‌مشی فعلی نگهداری داده سازمان شما سؤال می‌شود، پاسخی بر اساس روال‌های رایج نگهداری داده از داده‌های آموزشی خود تولید می‌کند. ممکن است دقیقاً درست به نظر برسد. تقریباً به‌طور قطع خط‌مشی واقعی شما را توصیف نمی‌کند. یک سیستم RAG وقتی همان سؤال پرسیده می‌شود، سند خط‌مشی واقعی شما را بازیابی می‌کند و پاسخی بر اساس آنچه آن سند می‌گوید تولید می‌کند. زبان مشابه است. دقت از نظر دسته‌بندی متفاوت است.

یک LLM استاندارد وقتی درباره شکایت مشتری ارسال‌شده در روز گذشته سؤال می‌شود، نمی‌داند درباره چه چیزی صحبت می‌کنید. شکایت پس از آموزش آن رخ داده است. یک سیستم RAG متصل به CRM شما رکورد شکایت را بازیابی می‌کند و پاسخی تولید می‌کند که جزئیات واقعی موقعیت خاص آن مشتری را منعکس می‌کند.

یک LLM استاندارد وقتی از او خواسته می‌شود یافته‌های کلیدی یک گزارش پژوهشی که آپلود کرده‌اید را خلاصه کند، ممکن است خلاصه‌ای ظاهراً قابل قبول تولید کند که یافته‌های حیاتی را حذف می‌کند، نتیجه‌گیری‌ها را اشتباه نشان می‌دهد، یا جزئیات بخش‌های مختلف سند را به‌طور نادرست ترکیب می‌کند. یک سیستم RAG بخش‌های خاص مرتبط با درخواست خلاصه را بازیابی می‌کند و خروجی‌ای بر اساس متن واقعی تولید می‌کند.

سناریوپاسخ LLM استانداردپاسخ RAG AI
سؤال درباره خط‌مشی داخلیپاسخ عمومی محتمل تولید می‌کند، نه خاص خط‌مشی‌های شماسند خط‌مشی واقعی را بازیابی می‌کند، از محتوای آن پاسخ می‌دهد
سؤال درباره رویدادی اخیراعلام می‌کند اطلاعاتی ندارد یا پاسخ منقضی تولید می‌کنداطلاعات جاری را از پایگاه دانش متصل بازیابی می‌کند
پرس‌وجوی خاص مشترینمی‌تواند به داده‌های فردی مشتری دسترسی داشته باشدرکوردهای مشتری مرتبط را بازیابی می‌کند و دقیق پاسخ می‌دهد
پرس‌وجوی مستندات فنیممکن است جزئیات فنی را hallucinate کندبخش‌های مستندات خاص را بازیابی و ذکر می‌کند
هوش رقابتیمحدود به داده‌های آموزشی، اغلب منقضیاطلاعات جاری را از منابع متصل بازیابی می‌کند
سؤال انطباقاز دانش قانون‌گذاری عمومی پاسخ می‌دهدقواعد قابل اعمال و رویه‌های خاص سازمان را بازیابی می‌کند

کسب‌وکارها کجا RAG AI را مؤثرترین به کار می‌گیرند

مدیریت دانش داخلی

مورد استفاده مدیریت دانش داخلی جایی است که RAG AI برخی از واضح‌ترین ارزش‌های تجاری خود را ارائه می‌دهد. بیشتر سازمان‌ها دانش نهادی قابل توجهی دارند که در مخازن مستندات، wikiها، پرونده‌های پروژه‌های گذشته، اسناد خط‌مشی و ارتباطاتی پراکنده است که کارکنان زمان قابل توجهی را صرف جستجوی دستی در آنها می‌کنند. یک سیستم RAG بر روی آن پایگاه دانش، آن را به یک منبع گفت‌وگویی تبدیل می‌کند که کارکنان می‌توانند به زبان طبیعی پرس‌وجو کنند و پاسخ‌های دقیق و منبع‌دار دریافت کنند.

ارزش تجمیعی در اینجا قابل توجه است. کارکنان باتجربه‌ای که دانش سازمانی را در ذهن خود نگه می‌دارند، در نهایت سازمان را ترک می‌کنند. مستنداتی که وجود دارد اما یافتنشان دشوار است، تقریباً به اندازه مستنداتی که وجود ندارد غیرقابل دسترس هستند. سیستم‌های RAG دانش سازمانی را برای همه کارکنان صرف‌نظر از سابقه قابل دسترس می‌کنند، زمان صرف‌شده برای جستجوی اطلاعات را کاهش می‌دهند و دانش مرتبط را در زمینه‌ای که نیاز است ظاهر می‌کنند به‌جای اینکه از کارکنان بخواهند بدانند کجا را جستجو کنند.

بررسی اینکه چگونه AI features در پلتفرم‌های RAG سازمانی کنترل دسترسی به محتوای بازیابی‌شده را مدیریت می‌کنند، برای این مورد استفاده ضروری است زیرا همه دانش سازمانی نباید به‌طور یکسان برای همه کارکنان قابل دسترس باشد. یک سیستم RAG با پیکربندی صحیح فقط محتوایی را بازیابی می‌کند که کاربر پرس‌وجوکننده مجاز به دسترسی به آن است، نه همه چیز در پایگاه دانش.

پشتیبانی و خدمات مواجه با مشتری

برنامه‌های خدمات مشتری مبتنی بر RAG یکی از تأثیرگذارترین استقرارهای تجاری این فناوری را نشان می‌دهند. یک AI خدمات مشتری پشتیبانی‌شده توسط یک خط لوله RAG بر روی مستندات محصول، راهنماهای عیب‌یابی، سیستم مدیریت سفارش و پایگاه داده خط‌مشی شما، می‌تواند به سؤالات خاص و دقیقی درباره موقعیت واقعی یک مشتری پاسخ دهد به‌جای تولید پاسخ‌های عمومی که مشتریان را برای اطلاعات خاصی که نیاز داشتند به نمایندگان انسانی ارجاع می‌دهد.

مورد تجاری روشن است. حل دقیق در اولین تماس هزینه‌های پشتیبانی را کاهش می‌دهد، ارجاع به نمایندگان انسانی را کاهش می‌دهد و نتایج بهتری برای مشتری تولید می‌کند. پایه فنی که حل دقیق در اولین تماس را برای سیستم‌های AI ممکن می‌کند، تقریباً همیشه RAG است. بدون retrieval، مدل نمی‌تواند به اطلاعات جاری و خاص مشتری که پاسخ‌های پشتیبانی دقیق نیاز دارند دسترسی پیدا کند.

کاربردهای انطباق و قانون‌گذاری

خدمات مالی، مراقبت بهداشتی، حقوقی و سایر صنایع به‌شدت تنظیم‌شده، RAG AI را روی مجموعه‌های اسناد قانون‌گذاری مستقر می‌کنند تا به تیم‌های انطباق کمک کنند مجموعه‌های قواعد پیچیده و به‌طور مکرر به‌روزرسانی‌شده را با کارایی بیشتری مدیریت کنند. یک افسر انطباق که می‌تواند یک سیستم RAG را روی متن کامل مقررات قابل اعمال، اسناد راهنما و چارچوب‌های خط‌مشی داخلی پرس‌وجو کند و پاسخ‌های دقیق و منبع‌دار به سؤالات خاص انطباق دریافت کند، با کارایی و اطمینان بیشتری نسبت به کسی که بر حافظه یا بررسی دستی اسناد متکی است، کار می‌کند.

قابلیت ذکر منبع سیستم‌های RAG به‌ویژه در زمینه‌های انطباق ارزشمند است. پاسخی که به پاراگراف قانون‌گذاری خاصی که از آن استخراج شده اشاره می‌کند، به‌گونه‌ای قابل تأیید و قابل دفاع است که پاسخ تولیدشده توسط AI بدون منبع نیست. این تفاوت زمانی که پاسخ یک تصمیم با پیامدهای قانون‌گذاری را اطلاع می‌دهد، اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.

درک اینکه چگونه الزامات AI security به سیستم‌های RAG متصل به داده‌های حساس قانون‌گذاری و انطباق اعمال می‌شوند، به سازمان‌ها کمک می‌کند خطوط لوله بازیابی بسازند که کنترل‌های دسترسی مناسب را در سراسر اسنادی که نمایه‌سازی می‌کنند، حفظ کنند.

AI agent

ساختن یک سیستم RAG که واقعاً کار کند

مشکل کیفیت داده‌ای که اکثر پروژه‌ها دست‌کم می‌گیرند

سیستم‌های RAG فقط به اندازه محتوایی که از آن بازیابی می‌کنند خوب هستند. سازمان‌هایی که از ارزیابی کیفیت داده عبور می‌کنند تا به بخش هیجان‌انگیز ساخت رابط AI برسند، به‌طور پیوسته کشف می‌کنند که کیفیت بازیابی، کیفیت پاسخ را بسیار بیشتر از انتخاب مدل زبانی تعیین می‌کند. اسناد منبع ضعیف، محتوای منقضی، اطلاعات با قالب‌بندی ناهمسان و پایگاه‌های دانشی که نگهداری نشده‌اند، سیستم‌های RAG تولید می‌کنند که محتوای اشتباه را بازیابی می‌کنند و پاسخ‌هایی تولید می‌کنند که در اطلاعات بد به‌جای بی‌اطلاعی ریشه دارند.

پیامد عملی این است که آماده‌سازی پایگاه دانش یک مرحله مقدماتی نیست که باید سریع پیش از شروع کار واقعی تکمیل شود. این یک بخش اصلی پروژه است که تعیین می‌کند آیا سیستم مستقر شده مفید است یا خیر. بررسی کیفیت اسناد، ارزیابی به‌روز بودن محتوا، حذف نسخه‌های متناقض و نگاشت کنترل دسترسی همگی باید پیش از ساخت زیرساخت نمایه‌سازی انجام شوند.

استراتژی Chunking همه چیز را در پایین‌دست تحت تأثیر قرار می‌دهد

نحوه تقسیم اسناد منبع به واحدهای قابل بازیابی پیش از نمایه‌سازی، تأثیر بیشتری بر کیفیت بازیابی دارد از آنچه اکثر تیم‌ها هنگام شروع ساخت سیستم‌های RAG درک می‌کنند. chunkهای خیلی کوچک اطلاعات زمینه‌ای را که محتوایشان را معنادار می‌کند از دست می‌دهند. chunkهای خیلی بزرگ بیشتر از آنچه مرتبط است بازیابی می‌کنند و سیگنالی را که مدل زبانی برای تولید پاسخ‌های دقیق استفاده می‌کند، رقیق می‌کنند. استراتژی chunking بهینه به انواع اسناد در پایگاه دانش، ماهیت پرس‌وجوهای معمول و پنجره زمینه مدل زبانی مورد استفاده بستگی دارد.

آزمایش کیفیت بازیابی با پرس‌وجوهای نماینده پیش از استقرار برای کاربران، مشکلات chunking را زمانی که هنوز می‌توان به آنها رسیدگی کرد آشکار می‌کند، به‌جای پس از اینکه کاربران کیفیت پاسخ نامنسجم را تجربه کرده‌اند.

یک AI guide جامع درباره روش‌شناسی پیاده‌سازی RAG به سازمان‌ها کمک می‌کند فرایند ساخت خود را حول تصمیماتی ساختاردهی کنند که بیشترین تأثیر را بر کیفیت تولید دارند، نه آن‌هایی که از نظر فنی در طول توسعه جذاب‌ترین هستند.

نکات مهم

چند واقعیت مهم درباره RAG AI که سازمان‌ها معمولاً در طول یا پس از اولین استقرار خود کشف می‌کنند:

کیفیت بازیابی و کیفیت تولید مشکلات جداگانه‌ای هستند که ارزیابی جداگانه‌ای می‌طلبند. یک سیستم RAG می‌تواند محتوای درست را بازیابی کند و پاسخی ضعیف ترکیب‌شده تولید کند، یا محتوای اشتباه را بازیابی کند و پاسخی روان تولید کند که دقیق به نظر می‌رسد اما نیست. آزمایش هر دو مؤلفه به‌طور مستقل پیش از ارزیابی عملکرد سیستم end-to-end، مشخص می‌کند مشکلات واقعاً کجا هستند.

RAG hallucination را حذف نمی‌کند، آن را کاهش می‌دهد. یک مدل زبانی که پاسخی از زمینه بازیابی‌شده تولید می‌کند، همچنان می‌تواند محتوای نادرست تولید کند با تفسیر اشتباه مواد بازیابی‌شده، ترکیب نادرست اطلاعات، یا تولید جزئیاتی که در زمینه بازیابی‌شده وجود ندارند. خطر hallucination با بازیابی خوب به‌طور قابل توجهی کمتر از بدون آن است، اما بررسی انسانی برای کاربردهای پرخطر همچنان مهم است.

انتخاب مدل embedding به‌طور قابل توجهی بر کیفیت بازیابی تأثیر می‌گذارد. مدل‌های embedding مختلف در انواع مختلف محتوا بهتر عمل می‌کنند. مدلی که برای بازیابی متن عمومی بهینه شده، ممکن است در مستندات فنی، زبان حقوقی یا اصطلاحات خاص حوزه ضعیف عمل کند. آزمایش کیفیت بازیابی با انواع اسناد واقعی و الگوهای پرس‌وجوی خود پیش از تعهد به یک مدل embedding، از معماری مجدد گران‌قیمت بعدی جلوگیری می‌کند.

نگهداری پایگاه دانش یک عملکرد عملیاتی مداوم است، نه یک وظیفه راه‌اندازی یک‌باره. با به‌روزرسانی اسناد منبع، اضافه شدن محتوای جدید و گمراه‌کننده شدن محتوای منقضی، پایگاه دانش RAG باید به‌طور متناظر به‌روزرسانی شود. سازمان‌هایی که نمایه‌سازی اولیه را به‌عنوان تکمیل کار پایگاه دانش تلقی می‌کنند، در نهایت با سیستم‌هایی روبرو می‌شوند که دقت آنها با گسترش فاصله بین محتوای نمایه‌شده و واقعیت جاری کاهش می‌یابد.

کنترل‌های دسترسی باید در زمان بازیابی اعمال شوند، نه فقط هنگام دریافت پایگاه دانش. کاربری که نباید برخی اسناد را ببیند، نباید پاسخ‌هایی دریافت کند که در آن اسناد ریشه دارند، حتی اگر آن اسناد در سیستم نمایه شده باشند. اعمال مجوز در زمان بازیابی یک نیاز امنیتی است، نه یک ارتقاء اختیاری.

قاعده 30% به‌طور مفید برای برنامه‌ریزی استقرار RAG قابل اعمال است. بازیابی و ترکیب AI باید حدود 30% از کار دانشی را مدیریت کند، یعنی مؤلفه جستجو و ترکیب، در حالی که تخصص انسانی قضاوت، تفسیر و تصمیم‌گیری پیامددار را که 70% باقی‌مانده را تشکیل می‌دهد، مدیریت می‌کند. طراحی استقرارهای RAG حول این تعادل سیستم‌هایی ایجاد می‌کند که واقعاً کار دانشی انسان را تقویت می‌کنند به‌جای تلاش برای جایگزینی قضاوتی که هنوز باید نزد افراد بماند.

چرا RAG AI در حال تبدیل شدن به معماری استاندارد برای AI تجاری است

RAG AI در زمینه گسترده‌تر پذیرش AI سازمانی چیست؟ این الگوی معماری است که مدل‌های زبانی را برای وظایف دانش سازمانی خاص و جاری که کسب‌وکارها واقعاً نیاز دارند AI آنها را مدیریت کند، عملاً مفید می‌کند. ترکیب توانایی مدل زبانی برای استدلال، ترکیب و ارتباط در زبان طبیعی با دسترسی سیستم بازیابی به اطلاعات جاری، اختصاصی و قابل تأیید، چیزی تولید می‌کند که هیچ یک از مؤلفه‌ها به‌تنهایی ارائه نمی‌دهد.

سازمان‌هایی که مدل‌های زبانی استاندارد را مستقر کرده‌اند و از hallucinationها، دانش منقضی و ناتوانی در پاسخ به سؤالات خاص شرکت ناامید شده‌اند، اغلب فناوری درست را در معماری اشتباه مستقر می‌کنند. همان مدل‌ها، متصل به خطوط لوله بازیابی به‌خوبی ساخته شده روی پایگاه‌های دانش به‌خوبی نگهداری شده، نتایج به‌طور چشمگیری متفاوت و به‌طور چشمگیری مفیدتری تولید می‌کنند.

مانع فنی برای ساخت سیستم‌های RAG در دو سال گذشته به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است. frameworkها، vector databaseها و زیرساخت بازیابی میزبانی‌شده‌ای که RAG را عملی می‌کنند، بالغ، به‌خوبی مستند و برای تیم‌های مهندسی بدون پیشینه‌های پژوهشی AI تخصصی قابل دسترس هستند. آنچه استقرارهای موفق RAG را از استقرارهای ناامیدکننده متمایز می‌کند، کمتر به پیچیدگی فنی و بیشتر به انضباط سازمانی برای آماده‌سازی صحیح پایگاه‌های دانش، ارزیابی دقیق کیفیت بازیابی و نگهداری سیستم به‌عنوان یک دارایی عملیاتی زنده به‌جای یک پروژه تکمیل‌شده مربوط می‌شود.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین GPT و RAG چیست؟

GPT نوعی large language model است که پاسخ‌ها را کاملاً بر اساس الگوهای آموخته‌شده در زمان آموزش تولید می‌کند، در حالی که RAG رویکردی معماری است که هر مدل زبانی، از جمله GPT، را به منابع دانش بیرونی متصل می‌کند که در زمان پاسخ بازیابی و در زمینه مدل گنجانده می‌شوند. GPT بدون retrieval فقط از داده‌های آموزشی پاسخ می‌دهد، در حالی که یک سیستم RAG مبتنی بر GPT اطلاعات جاری مرتبط را پیش از تولید پاسخ بازیابی می‌کند و پاسخ‌هایی تولید می‌کند که در منابع خاص و قابل تأیید ریشه دارند، نه در تعمیم‌های داده‌های آموزشی.

تفاوت بین RAG و generative AI چیست؟

Generative AI دسته گسترده‌ای از سیستم‌های AI است که محتوای جدید تولید می‌کنند، از جمله متن، تصاویر و صدا، در حالی که RAG یک تکنیک خاص است که در AI تولیدکننده متن اعمال می‌شود و تولید را با یک مرحله بازیابی که اطلاعات مرتبط را از منابع بیرونی پیش از تولید پاسخ مدل می‌کشد، تقویت می‌کند. همه سیستم‌های RAG generative AI هستند، اما بیشتر سیستم‌های generative AI سیستم RAG نیستند. RAG یک ارتقاء معماری است که generative AI را برای وظایف دانش‌محور دقیق‌تر و جاری‌تر می‌کند.

RAG در برابر LLM چیست؟

یک LLM مدل زبانی است که متن را بر اساس داده‌های آموزشی تولید می‌کند، در حالی که RAG معماری‌ای است که یک LLM را با یک سیستم بازیابی جفت می‌کند تا مدل پاسخ‌هایی تولید کند که در اسناد بازیابی‌شده ریشه دارند، نه فقط در داده‌های آموزشی. LLM در سیستم RAG درک و تولید زبانی را مدیریت می‌کند، در حالی که مؤلفه retrieval یافتن اطلاعات جاری و اختصاصی مرتبط با هر پرس‌وجو را مدیریت می‌کند. آنها با هم خروجی‌هایی تولید می‌کنند که دقیق‌تر، قابل تأییدتر و سازمانی‌مرتبط‌تر از آنچه هر مؤلفه به‌طور مستقل تولید می‌کند، هستند.

RAG چه مشکلاتی را حل می‌کند؟

RAG عمدتاً سه مشکل را حل می‌کند: محدودیت پایان آموزش که LLMهای استاندارد را از پاسخ به سؤالات درباره رویدادهای اخیر یا اطلاعات جاری ناتوان می‌کند، محدودیت محدوده که مدل‌ها را از دانستن درباره دانش سازمانی اختصاصی که هرگز در داده‌های آموزشی عمومی نبوده، باز می‌دارد، و مشکل hallucination که در آن مدل‌ها پاسخ‌های قابل قبول اما نادرست تولید می‌کنند وقتی دانش خاصی که سؤال نیاز دارد را ندارند. با بازیابی محتوای مرتبط پیش از تولید پاسخ‌ها، RAG خروجی‌های AI را در منابع قابل تأیید ریشه می‌دهد به‌جای الگوهای آماری، و پاسخ‌هایی تولید می‌کند که می‌توان آنها را برای کاربردهای حیاتی کسب‌وکار بررسی، ذکر و به آنها اعتماد کرد.

کدام ۳ شغل از AI زنده می‌مانند؟

سه دسته کاری که در برابر جایگزینی AI مقاوم‌ترین هستند، نقش‌هایی هستند که نیازمند تعامل با جهان فیزیکی و چالاکی در محیط‌های ساخت‌نیافته‌اند، نقش‌هایی متمرکز بر قضاوت پیچیده انسانی، استدلال اخلاقی و پاسخگویی برای تصمیمات پیامددار، و نقش‌هایی ساخته‌شده حول اعتماد بین‌فردی، هوش هیجانی و مدیریت روابط. RAG AI و سیستم‌های مشابه، بازیابی و ترکیب دانش را بسیار قابل اتوماسیون می‌کنند، که ارزش توانایی‌های مشخصاً انسانی را که این نقش‌ها به آن وابسته‌اند، تقویت می‌کند، نه وظایف پردازش اطلاعاتی که AI اکنون به‌طور کارآمدتری مدیریت می‌کند.